Ik voelde me dommer
geworden, de tekst die ik moest lezen opende
zich niet meer zo gemakkelijk en gastvrij als daarvoor.
Ik dacht te weten
dat ik nooit wat had begrepen,
dat alles wat ik gemeend had
te menen
gezichtsbedrog of een grap was geweest. Iedere tekst had zich,
tot mijn twintigste ongeveer, probleemloos
aan mijn begrip overgeleverd – los
van de vraag of dat begrip juist was of niet, maar nu
begon ik voor het eerst te twijfelen
over de antwoorden. Ik was, kortom, de inspiratie kwijt: dat
dacht ik. Zo was het, volgens mij. Ik zuchtte, keek sip…
‘Denk je niet dat het tijd wordt
je te specialiseren?’
vroeg de studieadviseur.
“Der Gang der Geschichte nötigt das zum Materialismus, was traditionell sein unvermittelter Gegensatz war”
inspiratie moet je bevangen en pakken als het komt.Helaas voel ook ik gebrek, door teveel rust?